هـــــواازبوی خَـــــردل مرگ آگیـــن و

زمیــــــــــن وآسمــــــــان

درزیرآتش غرقِ غوغابود

زبانِ حــالِ جنـگ ورقصِ بدآهنـگِ آن

درکشـــــــــورِمـــــــــابود

وطن درزیرِپایِ لشکری ازکُلّ دنیابـــود

نگاهِ مامِ میهن دوخته بروحدتِ مابــود

کســــــــــی پایــــــش نلــــــــــــرزیـــدو

شهیـــــــــــدانِ شمـــــاازخانـــۀمــــابود

زنسلِ ماهمین مانده واین درخاطرمابود

کنــــون ای جــــاری ای فــرزندِمیهــــن

چشـــــــم رابگشـــــــا

وطـــــــن درمعرضِ تهدیدِطــوفانهاست

نمـــــــــی گـــــــــوئی بفـــــرزندان خود

این نوبت ما بود....؟