رخسارۀگل شستـــــه،باران به نیـــازآمــــد


انـــگارکــه باتوبـــه، هستیست کــه بازآمد


رندانِ سخندان مست، گیتی همه سرمستی


دردایــــرۀقسمـــت،شـــادیســت کــه بازآمد


بت هاهمه زیباروی،باعشوه وچنگ وعود


ایـــــن نـــــوربه تاریکی ،دراوج نیــــازآمد


معشــــوقه وخال لـــب،دل راببــــردمطلـــق


انگارجمـــــال اوســـت،تابیـــده وبازآمــــــد


دردیروکِنشت عابد،دربندنظــــــربازیســـت


انگارکه درمســـجد،زاهــــدبه نمـــازآمـــــد


ازتیــرِنگاه ابــرو،چــــون قوسِ کمانی شد


انـــگارکه درکعبـــه، مسلــــم بــه نیــازآمد


این جمله زعشق اوست،ازاوست بنــازآمد


این سطروقلـــــم،احساس،ازاوبه نیازآمــد 

                 (بمناسبت خلق حماسۀ سیاسی ملّت ایران)