قلب مرا شکستی ورفتی توباسخــن

آری شکست قلب پرازخاطـــرات من 

لختی سکوت وصبرنکردی شما چرا؟ 

تا بشنوی زمــــن وخاطــــرات مــن

اکنون شکسته دل وخسته می کنـــم

آغازمن زدردوفراق وستـــم سخـــن

بودیم چون رمه های چمــوش خوش

دردشت های سبز،خرامان به هردمن

گرگی که بودلبـــاسش لبــــاس میش

ازدوستی ومهــــروصفاگفت اوسخن

باقلب پاک ورئوفـــش قبـــول کـــرد

چـــوپان پیـــرکه بودش پدربه مـــن

اوســـالها به چمنـــزارمــــاندوخوش

فرقی نبـــوددرمیاتۀ اوبا میــان مـــن

غافـــل که خصلـــت درّنـــــده دارداو

نان ونمک نداندوآلـــــوده دست وتن

اوخفتــه درکمیــن وقضا وقدر به کار

تاوقــت انقلاب رمــــه بوددرچمــــن

فــــرصت برای خیـــانت پدیدشـــــد

کــــردآن خیانتی که تو دانی ونیزمن

بذری زانحـــراف بیفشانده درزمیــن

چپ کرده اوزراست جوانان این وطن

بسیــارلاله که پرپر شـــده به مـــلک

تامستقـــرعــدالـــت و،آرام شدوطـــن

اکنــون گذشـــت ازآن روزهــــابســی

مـــاندست خاطـــره هــایش برای مـن