کوتوال

روزگاریســـت که دردل زتوترسانم من

درحریــم خـــودخویشــم،زتونالانم من

چشم رابستم وتن داده به اوضاع زمان

دردرونــــم زحقـــــایق همه افغانم من

بس کــــه امّیــــدبدادم زتـوازدادگــــری

خشک شدچشمۀامّیدوهــراسانم مـــن

همه شب گریه وزاری شده استدعــایم

همه رفتندزاطراف،ببین،وای پریشانم من

مــــن که کانون محبّـت وصفــــابوددلـــم

ازسیـــــاهی دلـــم ،دیــده ی گـریانم من

تیــــرآخــــرکه رهـــاکــــردزترکش صیّــاد

دیدم آن جا هدفی نیست که حیرانم مــن

وزن عروضی شعر:فاعلات مفعولن فاعلات مفعولن

                               مقتضب مثمن مطوی مقطوع

فیروزکوه،شهریور92