ا للّه : خدا،  اللّه اسم خاص است و اسم خاص قابل تر جمه نیست،      مثل تهران و کوه البرز و سعدی ، ولی در زبانهای مختلف اسمهای مختلفی برای آفریننده جهان گذاشته اند. ما فارس ها به آن خدا یا خداوند می گوئیم  که در اصل معنی رب است.  انگلیس ها به آن God  و فرانسوی ها به آن  Dieu  می گویند . اللّه (خداوند)  در  کلیه ادیان خالق جهان و  تمام  موجودات می باشد نه خود جهان .  ولی  در آیین  هندو  و عرفان  هندی همه چیز  برهما  است. دراویش  و  صوفیان  که عملاً  پیرو  آیین  هندو  و بودا  هستند، خدا را خود عالم هستی و خود را خدا می خوانند. امّا اگر خدا  خود  عالم هستی هم باشد ،آیا یک ذرّه کوچک  به نام آدم می تواند بگوید :  من خدا یعنی میلیاردها  کهکشان  عالم  هستی هستم ؟