کوتوال

مراسم عَلَم بندی درشب هفتم ماه محرّم در روستای سُلکابن (اشکورات)براساس آئینی کهن.

که افتخار حضور درمراسم سالِ 1435هجری قمری نصیبم شد.

احمدیزدانی

کاش بودم باتو در کــــربُبَلایَت یا حسین

می نمودم جانِ خودرا من فدایت یاحسین

یاعــــزیز فاطمه  ، سیّدی مـــولا حسین

یا عـــزیزِ فاطمه   ، سیّدی مـــولا حسین

هرشبِ جمعه که آید حضرتِ صاحب زمان

می نمـــاید ناله و دارد بسی آه وفغــــــان

یاد آرد از ستمهایی که شد  برتو عیـــان

اشکِ او جاریست بهرِ حضرتت روز وشبان

محشری گــــردیده برپا از برایت یا حسین

یا عــــزیزِ فاطمه    سیّدی مـــولا حسین

یا عــــــــزیزِ فاطمه سیّدی مـــولا حسین

اهـــلِ بیتت پا  برهنه آمدند از خیمـــه گاه

شیــوَن وناله کنـــان گشتند گـــــردقتلِگاه

خون ز اعضایت روان وچشمِ تو برخیمه گاه

گشته اندمقتول و باقی نیست بهرِ توسپاه

می زننـد برسینه وسر از برایت یاحسین

یا عــــــزیزِ فاطمــه سیّدی مــولا حسین

یا عــــزیزِ فاطمـــه سیّدی مـــولا حسین

چون شهیدِ  راهِ حق گشتند یارانت همــه

هــــم برادرها واصحاب وجوانانت همـــه

آمدی در خیمه گه ذکرِ خدایت زمزمــــــه

بعــد سوی قتلگه گشتی روان بی واهمه

کاش بودم می نمودم یاریت را یا حسین

یا عــــزیزِ فاطمــــه سیّدی مولا حسین

یا عـــــزیزِ فاطمــه سیّدی مولا حسین

برســـــرِ بالینِ اکبربرکشیدی شیهه ها

در عزایِ اصغرت کردی برایش گریه ها

بهرِ عبّاست نمودی بس فغان وناله ها

قاسم ودیگــر جوانانِ بخون غلتیده ها

برتوو هفتادودو یاران سلامم یا حسین

یا عــــزیزِ فاطمــــه سیّدی مولا حسین

یا عــــزیز فاطمــــه سیّدی مولا حسین

مهرِ تو باشیر در جانم بسی محکم بود

عهدِ من باحضرتِ تو خوب ومستحکم بود

هرکه را مهرِتو در دل نیست نا محرم بود

قطره ای اشک از برایت به زِ صدزمزم بود

دارم امّید اینکه وقت احتضار آیی حسین

یا عـــزیزِ فاطمــــــه سیّدی مولا حسین

یا عــــزیز فاطمــــــه سیّدی مولا حسین 

کوتوال