عالَــــم زِ تو و ظِــــــرافَتَت حِیـــــران اســت

حِیــــرانی عالـــم زِ تو زیبــــاسـت ظــــریف

هستــی تو نمـــاینـــدۀ ایران، چـــون کـــــوه

هم صخره و هم چشمه،چه غوغاست ظریف

اِشتــون وَهمــــه دورو بَرَش وقــــــتِ نهــار

از دستِ تو خنـــدیده ،چه آن جاست؟ظریف

جمعنــــد  شیـــاطیــن همــه ، تو تنهـــــائی

کافیســـت خدا ، یقین همان جاست ظــریف

امّیـــدکه با دستِ پرو چهـــرۀ شــــادان آئی

چشـــمِ همـــه بر باندِ فــــرودگاست،ظـریف.