کوتوال

دلـــم شکسته ودر کف  دگر قراری نیست

نیا که حوصلـــــه ای نیست نارفیقِ چوتیغ

به پایداریِ بیـــرحــمِ خنجـــــرت، سوگنـــــد

که زخـــمهای پشت رفاقت عمیقِ عمیــــق

کمین نهــــاده به راهــــــم به ناجوانمـردی

به روحِ مـــــن زده ای با گلوله ای چه دقیق

درون قلب مــــن از خاطره نشـــانی نیست

تو کشته ای به یقین، نیست حاجتِ تحقیق

برو  ، برو  کــــه تو بستی تمــام منفذ خیر

نکــــن خـــــراب تو رخسار درد را به  دریغ

نتیـــــجه ای  نتــــوان دیـد از  تـو و باغـــت

نمی دهی ثمری ،  چون نبوده ای تو  رفیق.