شده ام مثل دیش و ماهواره، حاضرم پشت بام هر خانه

غیـــرقانونی ام،ولی هستــــم،میزنم دور هر چه پروانه

میـــروم تختــــه گاز سوی بهشت،با تحکّم وَ بایدو ناید

غافـــل از آتشی که ســوزاند کــودکم را به کنجِ ویرانه

یاد میگیرد اینکه با قانون،شوخی از کودکیش آسانست

می توان با دروغ راهی شد،سویِ مسجد ویا که میخانه

وای از دست فیلترینگی که ،کرده ام گیج وگنگ ودیوانه

بسکه فیلتر شکن عوض کردم،شده ام یک نفر وصد خانه

حاضرِ صلح باتوهستم من،بنشین تاکه حل شود مشکل،

بازیِ بُرد بُردِمان آغاز، نبـــرد ســــود شخصِ بیگانه

این نمایندگانِ مـا در خواب، دشمـــن از گلّه میبرد برّه

راهِ نزدیکِ ما چقدردور است،دوری راه و بُرد و سامانه

ذهنِ مشکوکِ مـــا نمیفهمد اختیارِ خِرَد و حرفِ زمان

گفت فرزندِ عصـــرو زمان، وَ مَزَن با زمانِ خود چانه

عقلِ ممنوع و عشقِ جمعی تو،گرچه قانون ترا نمیخواهد

حالِ ما قصّۀ کُتَک با آش ،یا که تکنــولـــوژی و رایانه

حاضری در همه زوایا تو،غافلانیـــم مـات و تسلیمیــم

مثـــــلِ دیشی به پشتِ بام بلنــــد،یا جفایِ به صاحبخانه