بنام خدا

زنـدگی میـکنـــم به آرامی ،در میــــان ســــه شهـــــر از ایران
                           با سفـــر طی شـــد عمـــــرو باقی هم ،بگذرد با نگاهِ از یزدان
شهـــــر اوّل که زادگاهِ منست،دارد آب و هــــوایِ کوهستـــان
                           شهــــر زیبــایِ خطّـــۀ البـــرز، تنگــــه واشیست یک محلّۀ آن
شهــــر دیگـــــر که دوستــش دارم ، آرزویِ تمـــــامـــیِ رندان
                            شرقِ گیلان از او شده آباد ، رودسر هست نامِ شهــــرستان
سوّمین شهر،شهرِتهران است،بینظیر است در تمــامِ جهــان
                           از همین رو همیشه در سفرم ،با سفر اُخت گشته روح و روان
در تمام دو روزِ بودن و عمر ، بوده باهـــم دو گل و یک گلــــدان
                           سیرآفاق و انفس و گشتن ،نعمــــت اســـت از خدای قادرمان
همۀ روشنیِ عالم اوسـت،اوســـت عشق و امید و هم ایمان
                           در سفــــر هســـــــت خوبی بسیــار،تا چگونه نگاه شود بر آن
مــن که مثبت نگر و خوشبینم ، تا چه پیش آورد سفر به میان
                           آرزویم نشـــاط و شادابیســـت ، از برای تمــــامِ همنــــوعـــان
              تا که خوش بوده دورِ هم باشیم،در غم و شادیِ زمــانۀ مـــان
              چونکه عمـرِ ترانه کوتاهســـت ، مــــرگ می آیدو سپس پایان
بهار 94
احمدیزدانی
تهران