جان ها بهانه ی عشق و ترانه اند
بر شاخه های هستی عالم بهانه اند
در تاروپود لحظه ی موّاج در زمان
غرق تفکّر صبحِ کرانه اند
در گوشه های خلوت و سجّاده ی دعا
سیّال مهر و روان در زمانه اند
دلبستگانِ حقیقت که عاشقند
در بندِ واکنشی عاشقانه اند
کشتی نشستگانِ محبّت و مهر و عشق
در بحر بیکرانه ی ایمن روانه اند.
#احمد_یزدانی